Categorie archief: Feelings

TINDER DATE

Omdat een aantal mensen graag willen weten hoe mijn date met de ‘leukerd’ uit en in Amsterdam is afgelopen……

Allereerst was ik weer eens té laat, niet een beetje maar veeeeeel te laat. Om eerlijk te zijn wilde ik eigenlijk helemaal niet gaan. Ik denk inmiddels te weten hoe het met daten gaat dus zag er als een berg tegenop. Nadat ik meneer al tweemaal had bericht dat ik later kwam ben ik mij uiteindelijk toch als een speer gaan opdirken, hakjes aan en in de auto gesprongen op weg naar Amsterdam. Zo af en toe moet je gewoon iets buiten je comfort-zone doen. En het zou best gezellig worden en hoe leuk is het om zaterdagavond door te brengen op een plein in Amsterdam….. toch?.

Nadat ik mij twee keer niet aan de instructie’s van mijn wegwijs-mevrouw had gehouden was ik uiteindelijk hopeloos verdwaald in Amsterdam. Nog later….. Aangekomen op het afgesproken plein zag ik geen bekrukte heer. Hij had namelijk zijn enkel op meerdere plaatsen gebroken (van de barkruk gevallen) en ik moest uitkijken naar een man op krukken. Moet niet moeilijk zijn…. Allerlei leuke mannen maar geen enkele hinkend op krukken. Na een belletje zou hij eraan komen.

Op het plein heerste een heerlijk broeierig sfeertje. Gezellige terrasjes, mensen in de layed back modus en er speelde live muziek onder het bladerdek van de hoge bomen op het plein. Al wachtend op mijn bankje kon ik dat alles eens mooi gadeslaan. De muziek had wat weg van de Argentijnse tango. Of wilde ik dat horen…. Al mijmerend zag ik mij zitten op een pleintje in Buenos Aires en elk moment zou mijn date eraan komen met een roos in de mond en mij zwierig van mijn bankje uitnodigen voor een sensuele tango….. Een mediterraan uitziende man vraagt mij iets en ik ben weer in Amsterdam en kijk naar het ‘kijk mij eens hip zijn’ publiek om mij heen.

Vanuit mijn rechter ooghoek zie ik een man op krukken aankomen en al vanuit de verte zie ik met mijn timmmermansdochtersoog dat hij niet hoger zal komen dan mijn wenkbrauwen. Kak…. dat vind ik niet aantrekkelijk en met die krukken wordt die sensuele tango ook niks. Ik doe net of ik hem niet zie en bedenk in blinde paniek hoe ik weg kan komen. Te laat….. hij ziet mij en zwaait enthousiast met zijn krukken naar mij. Dit wordt een lange avond…. ik voel het.

Eerlijk is eerlijk. Hij ziet er niet onaardig uit en oogt als een gezellige bourgondiër dus neem ik mij voor er een gezellige avond van te maken. We schuifelen samen over het plein om te kijken waar er nog een plekje voor ons is. Op het minst leuke terras is er plaats waar meneer direct bekenden ziet en daar met veel bravoure mee in gesprek gaat. Ik lach een beetje zuur naar het getatoeëerde, heftig blowende, stelletje met kwijlende bulterriër tussen hun in. Ik houd die hond angstig in de gaten en hij mij…. wij liggen elkaar duidelijk niet. Na een paar keer heen en weer hupsend ben ik weer in beeld en gaan we midden tussen de andere terrasgasten zitten aan een lange picknicktafel. Dat valt nog niet mee met die krukken en gehavende enkel.

Wijn…. Een Chardonnay zal mij zeker in de juiste ‘gezellige’ stemming brengen. Proost! We heffen het glas op een gezellige avond. Ik wil altijd lekker de glazen laten klinken maar dat heurt natuurlijk niet dus ik houd mij in. Deze meneer is zeker van het type die zich graag volgens het rode boekje gedraagt. Althans, zijn geaffecteerde manier van spreken doet mij dat vermoeden. Ik neem een slok en verheug mij op het brandende vocht dat naar binnen glijd en mij een beetje laat ontspannen. Gatver….. niet te zuipen….. Fijn, ook dat nog. Ook meneer vind dat en begint een eindeloos verhaal over wijn, druiven, voedingsbodem, zuurgraad, druivenstokken, wijnsoorten uit Zuid-Duitsland. Ik was het verhaal na de eerste druif al kwijt…. en heb heel snel mijn wijn achterover gegooid. Ik kan van druiven niets gezelligs maken en probeer er tussendoor met een piepstemmetje in te brengen dat ik een druif in de tuin heb. Had ik dat maar nooit gedaan want ik kreeg weer een eindeloos verhaal over druiven over mij heen. Wat voor druif of ik had…. Tsja, wit denk ik?  Maar kan ook rood zijn? Ik weet het niet meer. Weet alleen dat ze zuur zijn en dat er veel orenkruipers in de trossen zitten en dat ik eigenlijk probeer hem te laten groeien als natuurlijke parasol. Ik klets als een kip zonder kop maar ben allang blij dat ik iets over een druif kan melden buiten het feit dat ik druivensap (lees, wijn) heul lekker vind. Na mijn gezwets is het heel lang stil. Ik word er bang van. Heb ik iets raars gezegd al na één glas wijn? Juist…. zegt meneer en weer is het stil…….

Doe nog maar een wijn. En iets te snacken want in de haast ben ik vergeten om fatsoenlijk te eten en mijn maag knort als een hongerig varkentje. Als de ober komt gaat meneer zijn wijn verhaal weer afsteken tegen de ober. Hij slurpt nog eens uit zijn glas en laat de wijn in zijn mond rollen. Ik zie de ober met zijn ogen rollen en probeert weg te komen maar dat kan hij vergeten. Na een kleine vijf minuten bestellen we nog twee Chardonnay want andere witte wijn is er niet in deze Amsterdamse kroeg. Ik heb inmiddels mijn ‘damesachtige ik’ overboord gegooid en heb zin om mij  lekker recalcitrant te gedragen en maak een leuk Amsterdams ‘gebbetje’ met de ober. Vanuit mijn ooghoek zie ik de meneer zuur kijken. Ik bestel bij de ober een lekker vet borrelgarnituur. “Met een lekkere klodder mosterd” schreeuw ik hem in plat Amsterdams na.

Meneer blijkt mijn minder gereserveerde kant best gezellig te vinden en slikt zijn hete aardappel enigszins door. Het werd zowaar even gezellig. Prettige bijkomstigheid was dat ik niets hoefde te zeggen. Meneer hoorde zichzelf graag praten. Af en toe een vraag aan mij, voor de vorm, maar het antwoord interesseerde hem niet. Uiteindelijk gaf ik dus maar antwoorden die ik zo uit mijn duim zoog. Jammergenoeg kwam het gesprek op zijn enkel, wat op zich natuurlijk echt heel erg vervelend was, maar daar hoeft een gesprek niet één uur en een kwartier over te gaan. Hoe erg het was en hoe hij daar psychisch onder leed bla bla bla….. En toen er in de kroeg een tergend valse Amsterdamse Karaoke ingezet werd was ik helemaal klaar met dit circus. Ik wil naar huis en wel nu. Maar dat kon ik vergeten. Meneer had net een whisky on the Rocks besteld en hij was nog lang niet klaar met zijn enkel. Ik piepte een paar keer dat ik echt zo naar huis wilde maar hij hoorde het naar mijn idee niet eens. Na weer driekwartier was ik het helemaal zat en zei dat ik nu echt naar huis ging waarna hij binnen ging afrekenen. Intussen appte ik vriendin C. dat het een verschrikkelijk date was. Meneer kwam nooit meer terug. Bleek hij binnen in gesprek te zijn gekomen met de ober die ook ooit zijn enkel had gebroken. Nadat hij eindelijk terug kwam en mij naar de auto had begeleid en ik hem drie zoenen als afscheid gaf wist hij niet hoe snel hij terug moest naar de ober. Voor nog een whisky en een gesprek over zijn enkel tot in de kleine uurtjes……

Ik heb snel gas gegeven en bij de eerste de beste vluchtheuvel mijn autootje er scheef opgezet en vriendin C. gebeld om stoom af te blazen. Dit was echt een heel sneue date…… en op weg naar huis heb ik heel hard en vals de longen uit mijn lijf gezongen….. ik ga nooit meer daten….. Heb ik dat al niet eens eerder gezegd?…….Misschien moet ik toch eens dat boek schrijven.

Sorry zoon…..

 

 

Advertenties
Sunday keep things simple

Simpele zondag….

Vandaag is een rustig dagje op deze simpele zondag….

Na de hitte getrotseerd te hebben heb ik dat wel verdiend. Vooraanstaand cardiologe Janneke Wittekoek gaf zelfs op Facebook een hitte- en  hartalarm af. Terecht, want mijn hart en lijf hadden het zwaar en ben voornamelijk in huis gebleven. Rustig blijven en afwachten tot het weer koeler wordt.

Maar nu is het weer goed te doen en zondag dus plak er nog een rustig dagje aan vast…. Mijn broer kwam even aanwaaien, ik heb de druif verder opgebonden want ik wil een natuurlijke overkapping creëren en ben weer eens achter mijn laptop gekropen. Ik ben zo aangedaan door het leed van de omgekomen passagiers dat ik geen letter op het scherm kreeg….

ZZZZZZZZZZZondag……

Net ontwaakt op deze heerlijk niksdag. Geen “mama!!!!” vandaag en voor de komende twee weken. De pubermensjes zijn met hun vader op vakantie. Ik ben weer even gewoon José.  Zonder grootse plannen, hoewel…. de jongste puber heeft mij vriendelijk doch dringend verzocht in de komende  weken eens een man te gaan zoeken….

Als ik daaraan denk kan ik rustig door blijven soezen want alle leukerds zijn bezet, ingewikkeld of nog aan het uitrazen. Of….. ik ben er gewoon nóg steeds niet aan toe, té veeleisend of de perfecte man moet nog geboren worden….. dat kan ook natuurlijk…..

Eigenlijk heeft hij wel gelijk. Misschien moet ik er meer moeite voor gaan doen. Ik ga gelijk even een leuk mutsje freubelen met ‘SINGLE !” erop. Kan ik dat op mijn hoofd zetten als ik de deur uitga. Of nog beter… mijn nieuwe automobiel laten beletteren met “ICH BIN ZU HABEN” of misschien is er een leuke Grouponaanbieding voor een pakkende banner achter een vliegtuigje die dan langs de Noordzee stranden vliegt. Pffff…. wordt het toch nog een druk dagje……

 

HAPPY!

Ik voel mij ineens ontzettend HAPPY! Fijn,…. hoor ik je denken en dat denk ik tegelijkertijd ook 🙂

Je hebt weleens van die dagen dat je raar in je vel zit. Dat alles even tegen lijkt te zitten maar dat je ook beseft dat het weer een klein inkakmomentje (IKMetje) is. Zo’n klein IKMetje heb ik vaak midden op de dag als mijn batterij bijna leeg is, of als je bij de lunch een lekkere Chardonnay drinkt in het zomerzonnetje of als de pubers weer een halve dag met razende hormonen om je heen geslopen hebben…. Maar ik heb het nu over een wat groter IKMetje…. zo eentje die ook over kan slaan in een enorme dip….Eh, waar was ik gebleven….

Oh, ja ik was HAPPY! Dat komt omdat na mijn wat grotere IKM van een paar dagen terug ik mij ineens besef dat er na zo’n moment altijd iets gaat gebeuren. En dat is nu ook het geval. Mijn kleine puber heeft zijn hormonen weer een beetje op orde en lacht weer af en toe ondeugend naar mij, het is vakantie, het regent en morgen schijnt de zon weer, mijn nieuwe vierwieler, mijn humeurige witte kat komt ineens bij mij liggen, ik ben vandaag gewoon NIET naar Pilates gegaan (niemand wilde mee) en ik word net gebeld of ik zin heb om ergens te komen werken…. Ik bedoel maar….. alles kan zomaar weer anders zijn. Negatief maar gelukkig ook positief.

Ik pluk de dag…. want ik ben HAPPY oh so HAPPY!!!!…..

 

 

EEN ANDERE BOLIDE

Al ruim elf jaar lang reed ik in mijn azuurblauwe bolide met glimmende zilveren ster op de voorklep. Vandaag hebben hij en ik afscheid van elkaar genomen.

Afgelopen zaterdag viel het doek voor mijn blauwe ijzeren ros. Hij en ik hadden geen toekomst meer samen. Dat het nu echt over was kwam als donderslag bij heldere hemel. De laatste jaren kreeg je elke keer weer een beetje reservetijd en dan tuften we weer even vrolijk verder. Maar nu is het klaar. Het gaat niet meer tussen ons…. Je bent te oud en te kostbaar geworden.

Ik heb je vandaag achtergelaten in de stromende regen tussen allemaal hippe Italiaanse modelletjes in de pastelkleurtjes van nu. En ondanks dat de hemel naar beneden kwam stond je er nog parmantig tussen. Ferm, krachtig en trots.

En ik ga nu verder in een somber gekleurd, fanatiek klein Italiaans karretje. Ik ben er heel blij mee maar hij en ik moeten nog aan elkaar wennen. Dat zal snel gebeuren want zonder morren vreet hij nu al het asfalt onder mij vandaan. Als vanzelfsprekend zal hij er voor mij zijn maar toch….. Dag mooie blauwe vriend…..

UIT HET HART….

Dit plaatje met deze quote zit al heel lang in mijn afbeeldingenbieb. Elke keer als hij voorbij komt word ik stil van binnen. Het geeft zo weer hoe ik mij echt voel. Er zijn maar weinig mensen die weten hoe ik mij echt van binnen voel. De meeste kennen alleen mijn buitenkant en de kant die ik ook het liefste naar buiten breng. Positief, vrolijk, ondernemend en laat maar waaien flow…

En dat wil ik ook graag zo houden. Het maakt mijn leven kleurrijk. Het is geen rol die ik speel. Het is de grootste kant van mijn persoonlijkheid. Deze kant zorgt er ook voor dat ik (meestal) van het goede leven geniet! Niet voor niets heet mijn blog ENJOY! The Good Life. Dat is heel belangrijk want niemand, inclusief mijzelf, wordt blij van iemand die de hele dag in een donkere wolk leeft. Daarom heb ik zes jaar geleden, toen ik getroffen werd door twee zware hartinfarcten en weer een beetje opknapte, ook besloten dat ik alleen nog maar leuke dingen zou gaan doen in het leven. En vooral zou gaan genieten! En dat is tot nu toe goed gelukt. En tuurlijk is niet elke dag een feestje en heb ik sindsdien ook enorme dips meegemaakt maar over het geheel genomen slaat de weegschaal flink door naar genieten.

En toch ga ik nu mijn hart luchten over het kleinste, heel donkere deel in mij. Het deel dat de quote zo prachtig weergeeft. Mijn hart is zo moe. Zo…. dat is eruit. En tegelijkertijd komt er een enorme weerstand in mij op om dit op schrift te zetten. Maar genieten van het leven is niet alleen leuke dingen maar ook minder leuke dingen delen en een plek geven zodat er weer ruimte komt.

Mijn hart heeft een heel grote plek gekregen in mijn leven. Niet alleen door wat er met mijn hart gebeurt is maar zeker om wat de gevolgen van mijn hartfalen zijn. Dat is heel heftig want het heeft mijn leven compleet op zijn kop gezet. Niets is meer hetzelfde. Maar ook heeft het mij veel gebracht. Als het mij niet was overkomen had het mij niet gebracht wat ik nu weet en voel. Dan had ik nog steeds als een kip zonder kop rondgerend. Het heeft mij heel bewust gemaakt en daardoor in staat echt te voelen. En daarom voel ik ook dat mijn hart moe is. Moe van al het strijden, voelen, leven, overleven en het verwerken van verlies.

Het voelt heel goed dit gevoel toe te laten, niet voor lang, maar even voor dit moment. Dit is het gevoel dat mij normaliter in die hele donkere tunnel zou zuigen en dingen als gemis van liefde, dierbaren en gezondheid uitvergroot. Nu is het geen donkere tunnel maar een wolk voor de zon. Die spoedig weer voortgeblazen wordt door de wind. En dan zal mijn hart de kracht weer vinden het leven te leven en te voelen…. ENJOY! The Good Life.